»Јас сум Перле и сега сум импозантен полски зајак. Кога бев стар само неколку недели, мојата мајка беше убиена од ловец. Во секој случај, веќе не се врати. Луѓето кои ги сакаат животните, најпрвин подолго време набљудуваа дали таа ќе се врати – а потоа ме земаа со нив дома...

Каква динамика! Насекаде цвркот и шушкање, птиците живо потскокнуваат по хранилките и меѓусебно, но и со верверичките ги делат житарките кои им ги подготвија пријателите на животните на Земјата на мирот … Бидејќи зимата е многу тешко време за сите животни...

На почеток не можевме да веруваме, но тука луѓето се грижат дури и за нашите заби! Убаво е кога при пасењето можеш повторно добро да загризеш!

"Повеќето од мојот вид завршуваат на човековите рафтови за салама. Чув за страдањата во кланиците и ми беше јасно: таа судбина не сакам да ја истрадам."