Jesteś tutaj: Strona startowa > Kraina - Międzynarodowa Fundacja Gabrieli > Przestrzeń życiowa
w korytarzu ekologicznym

Życie powraca!

W ekologii siedliskiem określa się najmniejszy element krajobrazu. „Siedlisko” można też przetłumaczyć jako „miejsce do życia”.
W naszym cywilizowanym świecie przestrzeń życiowa dla roślin i zwierząt jest coraz bardziej ograniczona z powodu wysychania gleby, industrializacji oraz intensywnej uprawy roli. Liczba gatunków maleje niepowstrzymanie, a lista zagrożonych gatunków rośnie coraz bardziej. Znaczące jest przy tym nie tylko ograniczenie przestrzeni życiowej, lecz również odizolowanie pojedynczych siedlisk. Zwierzęta spycha się na malutkie wysepki, gdzie mają ograniczone możliwości szukania pożywienia, rozmnażania czy przezimowania. Dlatego wraz z nowelizacją federalnej ustawy o ochronie przyrody w Niemczech z roku 2002 landy zobowiązane są „ tworzyć sieć korytarzy ekologicznych, która ma obejmować conajmniej 10% ich powierzchni” (BnatSchG §3).

W Krainie Pokoju, która powołana została do życia poprzez Międzynarodową Fundację Gabrieli postulat federalnej ustawy o ochronie przyrody stał się już rzeczywistością: Powstała wielka sieć korytarzy ekologicznych, składająca się z żywopłotów, zagajników, wilgotnych wodnych i skalnych – życie powraca!

Ledwie co ułoży się suche gałęzie metodą Benjesa, aby pod ich osłoną zasadzić drzewa i krzewy, a już następnego dnia siedzą na gałązkach ptaki. Nie tylko one cieszą się z każdych nowopowstałych zarośli: zające, jeże, borsuki, lisy, niezliczone gatunki insektów, motyle, chrząszcze, pszczoły – wszystkie one znajdują dla siebie w tych zaroślach przestrzeń życiową, ochronę i pożywienie. Płochliwe zwierzęta takie jak sarny mogą wzdłuż zarośli przemierzać bezpiecznie łąki i zmieniać jeden obszar leśny na drugi. Zatem zarośla łączą różne przestrzenie życiowe i spełniają ważne zadanie w systemie biotopów.

W okresie minionych pięćdziesięciu lat zniknęło ok. 70-80% oczek wodnych, co niesie za sobą fatalne skutki. Grozi to wymarciem wielu gatunkom ważek i płazów. Żyjące na wolności zwierzęta lub ptaki muszą często przebyć duże przestrzenie, by zaspokoić pragnienie. Tak więc założone dla zwierząt w Krainie Pokoju wilgotne siedliska stały się prawdziwym błogosławieństwem. Dzikie zwierzęta, ptaki, insekty i płazy odzyskały znowu swoją życiową przestrzeń. A ten, kto usiądzie sobie na ławeczce w okresie ciepłych pór roku nad takim wilgotnym siedliskiem, może nacieszyć się brzęczeniem ważek, rechotem żab czy też wesołym kwakaniem kaczątek.

Siedliska kamienne są dla jaszczurek i motyli jak tarasy do wygrzewania się na słońcu. Również i małe ssaki jak myszy czy łasice lubują się w poukładanych jeden na drugim kamieniach z wieloma kryjówkami i wnękami. Także podczas zimnych miesięcy te puste miejsca mogą być dla zwierząt schronieniem, które nie zamarza. Na przykład żaby i ropuchy urządziły tu sobie zimowa kwaterę. Siedliska kamienne w Krainie Pokoju tworzy się z odłamków wapienia muszlowego, który w tym regionie występuje naturalnie.

Powierzchnie sukcesyjne w Krainie Pokoju zostawia się same sobie: niczego się nie sieje, niczego nie kosi i nie podlewa. W ten sposób pojawiają się stopniowo trawy i byliny najlepiej dostosowane do poszczególnych siedlisk. Z czasem pojawiają się wyższe byliny, obszar zakrzewia się i staje się początkiem lasu. Stopniowo zamienia się on w las: pojawiają się klon, dąb i buk. Z powierzchni sukcesyjnych cieszy się wiele zwierząt: latają tu niezliczone owady, w trawach i krzewach ptaki znajdują obfitą ilość nasion, zające mają swoją przestrzeń do życia, a wiewiórki zakopują tu swoje zimowe zapasy.

Las jest terenem schronienia dla wielu zwierząt, które również znalazły swoje miejsce w zaroślach korytarzy ekologicznych: jeże, kuny, borsuki, zające, dziki i sarny. Ptaki lubują się w siadaniu na wierzchołkach drzew i dawaniu tam koncertów. W Krainie Pokoju na terenach zalesionych znajdują się wszędzie karmniki i budki dla ptaków – tak że pożywienia starczy dla wszystkich.

Wzdłuż każdego żywopłotu znajdującego się w korytarzu ekologicznym biegnie pasmo, na którym rosną częściowo zasiane kwiaty i trawy, by wspierały różnorodność występujących tu owadów. Roi się tu od wielu gatunków dzikich pszczół, różnych gatunków chrząszczy i motyli. Owady te nie tylko wzbogacają zróżnicowanie gatunkowe, ale też trzymają w szachu szkodniki upraw. Kwieciste pobocza szczególnie upodobały sobie np. budujące gniazda na ziemi skowronki polne. Chronione przez różnego rodzaju zioła, trawy i kwiaty mogą opiekować się tu swoimi młodymi.

Drzewka, które posadzono blisko żywopłotów, stały się już po kilku latach zagajnikami, w których mogą się schronić żyjące na wolności zwierzęta. W Krainie Pokoju na zagajniki składają się najróżniejsze gatunki drzew i krzewów, które z kolei oferują miejsce pobytu małym i najmniejszym gościom. Zasadzono lipy, wiśnie, dęby, graby, jesiony, jarzębiny, głogi w kombinacji z krzewami takimi jak tarnina, czarny bez, dzika róża, rokitnik zwyczajny czy leszczyna. Widzi się tu wiele wiewiórek i leśnych ptaków takich jak kowalik, pełzacz, turkawka lub sierpówka...

Powierzchnie ugorowane w metodzie pokojowej uprawy roli są ważną częścią składową korytarza ekologicznego. Pola, które leżą pomiędzy żywopłotami, co trzy lata zostawia się odłogiem, by się zregenerowały. Częściowo sieje się na nich mieszanki ziołowe z koniczyny, gorczycy, facelii, wyki i grochu, poprawiające stan gleby. W tych wesoło ubarwionych miejscach brzęczą w lecie niezliczone pszczoły. Motyle takie jak paź królowej, polowiec szachownica i wiele modraszkowatych tańczą wokoło, a ptaki wyskubują swoje ulubione nasiona.